Gaddur

Nú er hlýja sumarveðrið yfirstaðið og komið venjulegt kalt gott vorveður. Ég hefði alveg getað notað úlpuna mína þegar ég hjólaði áðan í vaxtarsónarinn. En þegar maður hefur einu sinni gengið frá vetrarúlpunni þá tekur maður hana ekki fram aftur, sama hversu kalt verður, “thats my filosophy”. 

Jæja sónarkonan reiknaði út að barnið væri núna 3274 gr svo það er nú þegar búið að ná fæðingarþyngd margra barna, en á samt eftir örugglega fjórar vikur þarna inni að vaxa ennþá meira, þó ég láti mig dreyma um að það komi fyrr.

Það verður sem sagt pottþétt verkfall frá og með næstu viku og því er spáð að það vari í a.m.k. tvær vikur. Það er svosem ekkert mál að hafa HG heima. Ég er bara mest leið yfir að hann missi þann félagsskap sem hann hefur á leikskólanum og þarf svo mikið á að halda. En reyndar er hann nú farinn að fara hérna út í garðinn og leika soldið við krakkana í næsta stigagangi. Í gær sinnaðist okkur aðeins og hann fór inn í herbergið sitt. Svo mætti hann fram í gang og sagði fúll og ákveðinn “ég ætla að fara út!” Við erum aðeins að venjast þeirri tilhugsun að hann GETI farið einn út í garð en það er mjög erfitt að slíta sig frá gluggunum. Við erum jú í stórhættulegum útlöndum.